W katalogu technicznym problemem rzadko jest brak informacji. Znacznie częściej jest ich po prostu za dużo. Jeden produkt ma kilka wymiarów, zakres pracy, moc, wydajność, materiał wykonania, sposób montażu i dostępne warianty. Kolejny występuje w kilkunastu wersjach, które różnią się tylko trzema wartościami. Do tego dochodzą symbole, rysunki wymiarowe, normy, wyposażenie dodatkowe i kody zamówieniowe. Gdy wszystko zostanie potraktowane jako równie ważne, nawet poprawne dane szybko tworzą stronę, z której trudno korzystać.

Dobry katalog techniczny nie powinien więc polegać na zmieszczeniu jak największej liczby parametrów na możliwie małej powierzchni. Jego zadaniem jest takie uporządkowanie informacji, aby użytkownik mógł najpierw znaleźć odpowiednią grupę produktów, następnie zawęzić wybór do kilku modeli, porównać najważniejsze różnice i dopiero później przejść do szczegółowej specyfikacji. Projekt graficzny powinien wspierać ten sposób korzystania z katalogu, zamiast zmuszać czytelnika do analizowania każdej strony od początku.

Jeżeli dopiero ustalasz układ całej publikacji, zacznij od poradnika jak zaplanować strukturę katalogu produktowego. W przypadku katalogu technicznego struktura jest szczególnie ważna, ponieważ późniejsze przenoszenie całych grup produktów, tabel i oznaczeń może oznaczać przebudowę wielu stron jednocześnie.

Najpierw ustal, w jaki sposób klient szuka produktu

Zanim powstanie pierwsza karta produktowa, trzeba ustalić, jak użytkownik dochodzi do właściwego modelu. Producent może mieć produkty uporządkowane według własnych symboli, rodzin konstrukcyjnych albo działów przedsiębiorstwa, ale klient może szukać ich zupełnie inaczej. Dla niego najważniejsze może być zastosowanie, zakres wymiarów, moc, nośność, rodzaj materiału albo sposób montażu.

Przykładowo katalog elementów wentylacyjnych można podzielić według rodzaju konstrukcji, ale klient projektujący instalację może znacznie szybciej poruszać się po nim wtedy, gdy od razu znajdzie produkty przeznaczone do określonych zastosowań i zakresów parametrów. Podobnie w katalogu narzędzi użytkownik może rozpocząć wybór od średnicy, materiału obrabianego lub typu pracy, a nie od wewnętrznej nazwy serii producenta.

Nie oznacza to, że symbole techniczne trzeba usuwać. Wręcz przeciwnie. W profesjonalnym katalogu powinny być łatwo dostępne, ponieważ stali odbiorcy często posługują się konkretnymi oznaczeniami. Warto jednak zaprojektować dwie drogi dotarcia do produktu: według zastosowania lub kategorii dla osoby poznającej ofertę oraz według symbolu dla klienta, który wie już, czego szuka.

Nie zaczynaj od tabeli. Zacznij od hierarchii informacji

Jednym z najczęstszych błędów jest rozpoczęcie projektowania od wklejenia kompletnej tabeli parametrów do przygotowanej strony. Jeżeli danych jest dużo, projektant zaczyna zmniejszać tekst, zwężać kolumny i ograniczać odstępy, aż wszystko mieści się w wyznaczonym miejscu. Technicznie dane znajdują się w katalogu, ale praktycznie przestają być wygodne w użyciu.

Najpierw podziel informacje według ich znaczenia podczas wyboru produktu. W wielu katalogach można wyróżnić trzy poziomy. Pierwszy obejmuje dane, które pozwalają szybko zdecydować, czy dany model w ogóle pasuje do zastosowania. Mogą to być na przykład wymiary, moc, zakres pracy, obciążenie albo materiał. Drugi poziom obejmuje parametry potrzebne do porównania kilku podobnych wersji. Trzeci zawiera szczegółowe informacje techniczne przydatne dopiero wtedy, gdy użytkownik jest już zainteresowany konkretnym modelem.

Dzięki temu najważniejsze wartości można pokazać bezpośrednio przy nazwie i zdjęciu produktu, parametry porównawcze umieścić w czytelnej tabeli, a szczegółową specyfikację przenieść niżej albo na następną stronę. Strona nie traci żadnych ważnych informacji, ale użytkownik nie otrzymuje ich wszystkich jednocześnie.

Zbuduj wzorcową kartę produktu, zanim zaprojektujesz cały katalog

Przy katalogu zawierającym kilkadziesiąt albo kilkaset produktów nie warto projektować każdej strony osobno. Najpierw przygotuj jedną wzorcową kartę produktu i sprawdź ją na kilku skrajnych przykładach. Powinna dobrze działać zarówno dla prostego modelu z niewielką liczbą parametrów, jak i dla produktu o rozbudowanej specyfikacji.

W praktyce karta może rozpoczynać się nazwą produktu, symbolem i krótką informacją o zastosowaniu. Następnie można pokazać zdjęcie lub rysunek produktu oraz kilka najważniejszych parametrów. Niżej znajduje się właściwa tabela techniczna, dostępne warianty i informacje dodatkowe. Jeżeli produkt wymaga rysunku wymiarowego, powinien on znaleźć się w miejscu, w którym użytkownik może łatwo zestawić oznaczenia z odpowiednimi wartościami.

Stały układ ma ogromne znaczenie. Jeżeli symbol produktu znajduje się zawsze w prawym górnym rogu, tabela wymiarów zawsze pod zdjęciem, a informacje o opcjach dodatkowych w dolnej części strony, po kilku stronach użytkownik przestaje szukać informacji. Wie już, gdzie ich oczekiwać. Przy dużym katalogu właśnie ta przewidywalność często decyduje o wygodzie korzystania z publikacji.

Nie pokazuj każdego parametru w tym samym miejscu

Nie wszystkie informacje techniczne trzeba prezentować w jednej tabeli. Jeżeli produkt ma trzydzieści parametrów, rozdzielenie ich na logiczne grupy zwykle daje znacznie lepszy efekt niż jedna ogromna siatka.

Można utworzyć osobne sekcje, na przykład „Wymiary”, „Parametry pracy”, „Materiały”, „Zasilanie” i „Wyposażenie”. Odbiorca zainteresowany wymiarami nie musi wtedy przechodzić wzrokiem przez wartości dotyczące napięcia, temperatury pracy i akcesoriów. Podział powinien oczywiście wynikać z konkretnego produktu. Inaczej należy uporządkować dane maszyny przemysłowej, inaczej oprawy oświetleniowej, a jeszcze inaczej elementu wyposażenia budowlanego.

Przy szczególnie rozbudowanych zestawieniach pomocny będzie osobny poradnik jak przygotować tabele, wykresy i dane techniczne do druku. Dotyczy on między innymi szerokości kolumn, jednostek, sposobu wyrównywania wartości, cienkich linii oraz problemów, które pojawiają się po wydrukowaniu rozbudowanych tabel.

Parametry wspólne dla całej serii pokaż tylko raz

Jeżeli dziesięć modeli ma ten sam materiał wykonania, temperaturę pracy, sposób montażu i klasę ochrony, powtarzanie tych samych informacji przy każdym produkcie nie pomaga użytkownikowi. Zajmuje natomiast cenne miejsce i sprawia, że tabela wygląda na bardziej rozbudowaną, niż rzeczywiście jest.

W takiej sytuacji lepiej przedstawić parametry wspólne przy opisie całej serii, a w tabeli porównawczej pozostawić przede wszystkim wartości, którymi różnią się poszczególne modele. Dzięki temu użytkownik od razu widzi, co rzeczywiście powinien porównać.

Załóżmy, że seria pomp obejmuje osiem modeli, które mają tę samą konstrukcję i materiał, ale różnią się mocą, maksymalnym przepływem, wysokością podnoszenia oraz średnicą przyłącza. To właśnie te cztery parametry powinny dominować w zestawieniu wariantów. Powtarzanie w ośmiu kolumnach informacji o cechach wspólnych nie zwiększy wartości katalogu.

Oddziel wybór produktu od pełnej specyfikacji technicznej

Katalog może jednocześnie pomagać wybrać produkt i dostarczać szczegółowe dane techniczne, ale obie funkcje nie muszą być realizowane w tym samym miejscu. Najpierw użytkownik powinien zobaczyć różnice pomiędzy produktami, a dopiero później pełną specyfikację wybranego modelu.

Dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie przed grupą produktów tabeli porównawczej zawierającej kilka cech decydujących o wyborze. Użytkownik może wtedy zawęzić ofertę z kilkunastu modeli do dwóch lub trzech, a następnie przejść do ich dokładnych kart.

To znacznie wygodniejsze niż przewracanie kolejnych stron i zapamiętywanie parametrów. W dużych katalogach technicznych porównywarka na początku kategorii może być równie ważna jak same strony produktowe.

Nie próbuj zmieścić zbyt wielu modeli w jednej tabeli

Tabela z czterema produktami i dwunastoma parametrami może być bardzo wygodna. Ta sama tabela rozszerzona do dwudziestu modeli prawdopodobnie przestanie spełniać swoje zadanie. Kolumny zrobią się wąskie, nazwy zaczną być obracane albo skracane, a wartości trudne do przyporządkowania do konkretnego produktu.

Jeżeli oferta obejmuje wiele wersji, lepiej podzielić ją na mniejsze grupy. Można najpierw rozdzielić produkty według najważniejszego parametru, zastosowania albo konstrukcji, a dopiero wewnątrz tych grup pokazać szczegółowe porównanie.

Nie trzeba również za wszelką cenę zmniejszać katalogu do najmniejszego możliwego formatu. Publikacja techniczna zawierająca szerokie tabele może wymagać większej powierzchni strony. Przy wyborze pomiędzy popularnymi formatami warto przeczytać poradnik broszura A4 czy A5 – który format wybrać. Przy dużej liczbie parametrów decyzja o formacie powinna wynikać przede wszystkim z czytelności, a dopiero później z chęci zmniejszenia publikacji.

Jednostki zapisuj zawsze w ten sam sposób

W katalogu technicznym spójność zapisu jest częścią funkcjonalności, a nie tylko estetyki. Jeżeli na jednej stronie wymiar występuje jako „125 × 300 mm”, na następnej jako „125×300”, a kilka stron dalej jako „12,5 × 30 cm”, użytkownik musi za każdym razem ponownie interpretować sposób podawania danych.

Przed rozpoczęciem składu warto więc przygotować prostą instrukcję zapisu parametrów. Powinna określać sposób zapisywania wymiarów, zakresów, procentów, jednostek, miejsc dziesiętnych, temperatur, masy oraz symboli. Trzeba również ustalić, czy jednostka pojawia się przy każdej wartości, czy w nagłówku kolumny. Oba rozwiązania mogą być poprawne, ale należy stosować je konsekwentnie.

Szczególną uwagę trzeba zwrócić na parametry, które wyglądają podobnie, lecz oznaczają coś innego. Masa netto i masa brutto, średnica zewnętrzna i wewnętrzna albo moc nominalna i maksymalna nie powinny być skracane w sposób, który pozostawia pole do interpretacji.

Ustal słownik nazw parametrów przed rozpoczęciem składu

Przy większym katalogu dane często pochodzą z kilku źródeł. Jeden dział przekazuje arkusz, drugi dokumentację techniczną, a trzeci opis produktu ze strony internetowej. W efekcie ta sama cecha może występować pod kilkoma nazwami.

Na jednej stronie pojawia się „waga”, na kolejnej „masa”, a później „masa produktu”. „Długość przewodu” może gdzie indziej występować jako „przewód zasilający”, chociaż chodzi o ten sam parametr. Dla osoby przygotowującej dane różnica może wydawać się niewielka, ale w katalogu utrudnia porównywanie produktów.

Przed projektowaniem warto więc utworzyć słownik parametrów i przypisać każdemu z nich jedną nazwę. Taki słownik bardzo ułatwia późniejszą aktualizację katalogu i zmniejsza ryzyko, że podobne produkty zostaną opisane według innych zasad.

Nie skracaj nazw tak bardzo, że przestają być zrozumiałe

Brak miejsca często prowadzi do tworzenia skrótów takich jak „wys. maks.”, „śr. zew.”, „temp. rob.” albo jeszcze bardziej technicznych oznaczeń. Część z nich może być oczywista dla projektanta albo pracownika firmy, ale klient niekoniecznie musi je rozumieć.

Skrót ma sens wtedy, gdy jest powszechnie stosowany w konkretnej branży lub został jednoznacznie wyjaśniony. Jeżeli katalog wymaga osobnej instrukcji tylko po to, aby rozszyfrować nazwy kolumn, prawdopodobnie posunięto się za daleko w oszczędzaniu miejsca.

Warto też pamiętać, że większy odstęp albo dodatkowy wiersz często poprawia czytelność bardziej niż kolejna próba upchnięcia danych. Katalog techniczny nie powinien wyglądać jak arkusz kalkulacyjny wydrukowany bezpośrednio z programu.

Rysunek techniczny powinien współpracować z tabelą

Jeżeli w katalogu znajdują się dane wymiarowe, sama tabela nie zawsze wystarcza. Warto dodać prosty rysunek produktu z oznaczeniami A, B, C, H, L albo innymi symbolami odpowiadającymi wartościom podanym w tabeli.

Najważniejsza jest bezpośrednia zależność pomiędzy rysunkiem a zestawieniem. Jeżeli na schemacie występuje wymiar „H2”, dokładnie takie samo oznaczenie powinno pojawić się w tabeli. Nie należy na rysunku stosować symbolu „L”, a w tabeli opisywać tego samego wymiaru jako „długość całkowita”, chyba że zależność została wyjaśniona.

Rysunki techniczne, schematy i cienkie linie warto w miarę możliwości zachować jako grafikę wektorową. Dzięki temu pozostają ostre niezależnie od rozmiaru. Zrzut ekranu wykonany z programu konstrukcyjnego może na monitorze wyglądać poprawnie, ale po zmniejszeniu na stronie katalogu drobne opisy i linie mogą stracić czytelność.

Zdjęcie i rysunek techniczny pełnią dwie różne funkcje

Zdjęcie pokazuje, jak produkt wygląda. Rysunek techniczny pokazuje, jak jest zbudowany i jakie ma wymiary. W katalogu technicznym często warto stosować oba elementy zamiast próbować zastąpić jeden drugim.

Dobre zdjęcie ułatwia rozpoznanie produktu i pomaga klientowi zorientować się w ofercie. Rysunek techniczny pozwala natomiast ocenić wymiary, punkty mocowania, proporcje i inne szczegóły potrzebne przed zakupem lub montażem. Przy bardziej złożonych produktach można dodatkowo zastosować powiększony detal pokazujący określony element konstrukcji.

Nie trzeba jednak wypełniać strony kilkoma fotografiami tylko dlatego, że są dostępne. Jeżeli klient wybiera produkt przede wszystkim na podstawie danych, część powierzchni lepiej przeznaczyć na czytelną specyfikację.

Kolor powinien porządkować dane, a nie zastępować opisy

W katalogu technicznym kolor może bardzo dobrze pomagać w rozróżnianiu kategorii, typów produktów albo grup parametrów. Nie powinien jednak być jedynym nośnikiem informacji.

Jeżeli dwa warianty różnią się wyłącznie kolorem komórki, użytkownik może mieć problem z ich rozróżnieniem po wydrukowaniu, przy słabszym oświetleniu albo na czarno-białej kopii. Oprócz koloru stosuj więc nazwy, symbole lub inne czytelne oznaczenia.

Nie ma również potrzeby nadawania każdemu parametrowi osobnego koloru. Przy dużej liczbie danych takie rozwiązanie może zamienić katalog w mozaikę. Kolor najlepiej wykorzystywać do pokazywania większej struktury: kategorii, działów, grup produktów lub szczególnie ważnych informacji.

Nawigacja staje się częścią projektu technicznego

W katalogu liczącym kilkanaście stron zwykły spis treści może być wystarczający. Przy kilkudziesięciu albo kilkuset stronach warto zaplanować dodatkowe sposoby odnajdywania informacji.

Nazwy kategorii mogą pojawiać się przy zewnętrznej krawędzi strony. Nagłówek każdej karty może zawierać serię i typ produktu. Numery katalogowe można zebrać w indeksie na końcu publikacji. Przy bardzo rozbudowanej ofercie można także stworzyć osobny indeks produktów według nazw oraz osobny według symboli.

Dzięki temu nowy klient może przeglądać katalog kategoriami, natomiast pracownik techniczny albo stały odbiorca wpisujący konkretny symbol szybko odnajdzie właściwą stronę. W katalogach użytkowanych przez handlowców i działy zakupowe taka nawigacja często jest ważniejsza od efektownych stron działowych.

Dane, które często się zmieniają, lepiej połączyć z katalogiem internetowym

Ceny, dostępność, konfiguracje i niektóre parametry mogą zmieniać się częściej niż drukowany katalog. Nie zawsze warto więc zamieszczać w publikacji wszystkie informacje dostępne w systemie firmy.

Dobrym rozwiązaniem może być pokazanie w druku informacji potrzebnych do wyboru produktu, a dodatkową dokumentację, aktualny cennik, instrukcję albo konfigurator udostępnić po zeskanowaniu kodu QR. Dzięki temu papierowy katalog zachowuje wartość przez dłuższy czas i nie trzeba przeciążać stron informacjami, z których większość odbiorców nie skorzysta.

Kod musi jednak prowadzić do konkretnego miejsca, a nie tylko do strony głównej firmy. Przygotowanie takiego elementu opisujemy dokładniej w poradniku jak przygotować kod QR w broszurze do druku.

Uwzględnij oprawę przed zaprojektowaniem tabel

W katalogu technicznym tabele często wykorzystują dużą część strony, dlatego sposób oprawy ma bezpośredni wpływ na projekt. Przy katalogu klejonym zbyt mały margines wewnętrzny może sprawić, że pierwsza lub ostatnia kolumna znajdzie się zbyt głęboko przy grzbiecie. Przy spirali potrzebne jest miejsce na otwory. W publikacji szytej trzeba natomiast pamiętać o sposobie otwierania katalogu oraz jego objętości.

Rodzaju oprawy nie warto więc ustalać dopiero po zakończeniu projektu. Porównanie najpopularniejszych rozwiązań znajdziesz w artykule katalog szyty, klejony czy spiralowany – jaką oprawę wybrać.

Szczególnie przy katalogach technicznych często używanych na biurku lub stanowisku pracy warto rozważyć sposób, w jaki publikacja będzie się otwierała. Możliwość pozostawienia katalogu otwartego na konkretnej stronie może być dla użytkownika ważniejsza niż sam wygląd grzbietu.

Papier też wpływa na wygodę korzystania z katalogu

Katalog zawierający wiele drobnych tabel, schematów i tekstu powinien być projektowany z uwzględnieniem papieru, na którym zostanie wydrukowany. Bardzo błyszcząca powierzchnia może wyglądać atrakcyjnie przy dużych fotografiach, ale przy intensywnym oświetleniu refleksy mogą utrudniać odczytywanie drobnych danych.

Znaczenie ma również gramatura. Przy bardzo rozbudowanej publikacji wybór grubego papieru na wszystkie strony może znacznie zwiększyć grubość całego katalogu i wpłynąć na sposób jego otwierania. Z kolei zbyt cienki materiał może powodować silne przebijanie treści z drugiej strony.

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w poradniku jaki papier wybrać na środek i okładkę publikacji.

Zrób wydruk próbny najbardziej wymagającej strony

Ocena katalogu wyłącznie na dużym monitorze jest ryzykowna. Projektant może powiększyć tabelę do 200 procent i bez problemu odczytać każdy parametr. Użytkownik papierowego katalogu widzi jednak stronę w rzeczywistym rozmiarze.

Dlatego przed zatwierdzeniem układu warto wydrukować w skali 1:1 stronę zawierającą najbardziej rozbudowaną tabelę, najmniejszy tekst i najwięcej oznaczeń. Następnie trzeba odłożyć ją na biurko i spróbować korzystać z niej tak, jak będzie robił to klient. Wyszukaj konkretny produkt, znajdź określony parametr i porównaj dwa warianty.

Jeżeli wymaga to przesuwania palcem po tabeli, wielokrotnego sprawdzania nagłówków albo zbliżania kartki do oczu, problem warto poprawić przed złożeniem całego katalogu. Jedna próba na początku może oszczędzić przebudowy kilkudziesięciu stron później.

Sprawdź także poprawność danych, nie tylko wygląd katalogu

Katalog techniczny może być doskonale zaprojektowany i jednocześnie zawierać kosztowny błąd. Wystarczy jedna błędna cyfra w wymiarze, mocy, obciążeniu albo symbolu produktu.

Dlatego korekta takiej publikacji powinna przebiegać na dwóch poziomach. Grafik sprawdza spójność układu, nagłówki, kolejność stron, kompletność tabel i poprawność techniczną pliku. Osoba znająca produkty powinna osobno zweryfikować wartości, oznaczenia oraz ich zgodność z aktualną dokumentacją.

Szczególnie uważaj na kopiowanie kart produktów. Przy tworzeniu kolejnego modelu na podstawie poprzedniego łatwo pozostawić jedną wartość, nazwę wariantu albo symbol, który powinien zostać zmieniony. Im bardziej podobne są produkty, tym trudniej później zauważyć taki błąd.

Przygotuj katalog tak, aby można go było łatwo aktualizować

Katalog techniczny rzadko pozostaje niezmieniony przez wiele lat. Pojawiają się nowe modele, część produktów znika, zmieniają się parametry, a oferta otrzymuje kolejne warianty. Warto uwzględnić to już podczas projektowania pierwszej wersji.

Stałe szablony kart, jednolite nazwy parametrów i dobrze uporządkowana baza danych znacznie ułatwiają późniejsze aktualizacje. Jeżeli każdy produkt został zbudowany według innego układu, dodanie nowego modelu będzie wymagało projektowania kolejnej strony praktycznie od początku.

Dobrze zaplanowany system pozwala natomiast wprowadzić nowy produkt do właściwej kategorii, wykorzystać istniejący schemat i uzupełnić przygotowane pola. Ma to szczególne znaczenie przy katalogach aktualizowanych co rok albo kilka razy w roku.

Jak przygotować katalog techniczny do druku?

Po uporządkowaniu danych i zakończeniu projektu trzeba jeszcze przygotować sam plik produkcyjny. W katalogach technicznych szczególną uwagę warto zwrócić na ostrość drobnego tekstu, schematów i tabel, prawidłowe marginesy przy oprawie oraz sposób zapisania wielostronicowego PDF.

Szczegółowe zasady opisujemy w poradniku jak przygotować katalog produktowy do druku. W przypadku publikacji zawierającej wiele parametrów nie warto odkładać kwestii technicznych na sam koniec. Format, rodzaj oprawy i obszar bezpieczny dla treści powinny być znane jeszcze przed przygotowaniem wzorcowej karty produktu.

Jeżeli projektujesz katalog techniczny dla swojej firmy i chcesz przed drukiem omówić format, papier, sposób oprawy albo przygotowanie pliku, skontaktuj się z drukarnią Versoprint w Szczecinie. Przy bardziej rozbudowanej publikacji warto ustalić te elementy przed zakończeniem całego składu. Łatwiej wtedy dopasować projekt do rzeczywistego sposobu produkcji niż przebudowywać gotowe strony tuż przed drukiem.

Najczęstsze błędy przy projektowaniu katalogu technicznego

Najwięcej problemów nie wynika z pojedynczego złego parametru graficznego, lecz z prób pokazania wszystkiego jednocześnie. Zbyt wiele kolumn, drobny tekst, kilkanaście kolorów, niespójne jednostki i brak hierarchii szybko powodują, że nawet poprawnie przygotowane dane stają się trudne w użyciu.

Równie częstym błędem jest traktowanie katalogu jak wydrukowanego arkusza z bazy produktowej. Arkusz służy do przechowywania danych, katalog natomiast do korzystania z nich. Informacja, która ma sens w programie firmowym, nie musi być potrzebna klientowi w papierowej publikacji.

Trzecim problemem jest brak testowania projektu na rzeczywistych produktach. Wzorcowa strona może wyglądać świetnie na przykładzie modelu mającego osiem parametrów, a całkowicie przestać działać przy produkcie posiadającym dwadzieścia pięć wartości i czternaście wariantów. Dlatego szablon należy zawsze sprawdzić na kilku najbardziej wymagających kartach przed rozpoczęciem składu całej publikacji.

Podsumowanie

Dobry katalog techniczny nie polega na zmieszczeniu maksymalnej liczby informacji na każdej stronie. Powinien prowadzić użytkownika od wyboru kategorii, przez porównanie modeli, aż do szczegółowych danych potrzebnych do podjęcia decyzji lub przygotowania zamówienia.

Najpierw ustal sposób wyszukiwania produktów i hierarchię parametrów. Następnie zbuduj powtarzalną kartę produktu, oddziel najważniejsze dane od pełnej specyfikacji i zadbaj o konsekwentne nazewnictwo. Wspólne parametry przedstawiaj raz, a tabele porównawcze wykorzystuj przede wszystkim do pokazania różnic pomiędzy modelami. Rysunki techniczne powinny współpracować z tabelami, a nawigacja umożliwiać odnajdywanie produktów zarówno według kategorii, jak i symbolu.

Na końcu oceń projekt na papierze w rzeczywistym rozmiarze. Katalog techniczny jest przede wszystkim narzędziem pracy. Dopiero wtedy, gdy użytkownik może szybko znaleźć potrzebny produkt, zrozumieć jego parametry i porównać go z innymi wariantami, można uznać, że projekt rzeczywiście spełnia swoje zadanie.

Jak przedstawić dużą liczbę parametrów w katalogu technicznym?

Nie umieszczaj automatycznie wszystkich parametrów w jednej tabeli. Najpierw oddziel informacje decydujące o wyborze produktu od danych szczegółowych. Najważniejsze wartości można pokazać przy nazwie produktu, dane porównawcze w tabeli, a pełną specyfikację w osobnej części karty. Przy bardzo dużej liczbie informacji warto podzielić parametry na grupy, na przykład wymiary, dane użytkowe, materiał, zasilanie i wyposażenie.

Czy każdy produkt powinien mieć osobną stronę katalogu?

Nie. Jeżeli kilka modeli różni się jedynie kilkoma wartościami, bardziej użyteczna może być wspólna prezentacja całej serii oraz tabela wariantów. Osobna strona ma większy sens wtedy, gdy produkt wymaga wielu zdjęć, rozbudowanego opisu, schematu, dużej liczby indywidualnych parametrów albo dodatkowego wyposażenia.

Jak zaprojektować tabelę porównawczą produktów?

Tabela porównawcza powinna zawierać przede wszystkim parametry wpływające na wybór pomiędzy modelami. Nie warto umieszczać w niej kilkunastu cech identycznych dla całej serii. Wspólne dane można przedstawić osobno, natomiast w tabeli pozostawić różnice. Dzięki temu użytkownik szybciej zauważy, który model odpowiada jego wymaganiom.

Jak duży powinien być tekst w tabeli technicznej?

Nie istnieje jedna wielkość odpowiednia dla każdego katalogu. Czytelność zależy od kroju pisma, formatu strony, papieru, liczby kolumn i kontrastu. Najważniejsze jest, aby nie zmniejszać tekstu tylko po to, żeby tabela zmieściła się na jednej stronie. Jeżeli dane stają się trudne do odczytania, lepiej podzielić tabelę albo zmienić jej układ.

Czy katalog techniczny lepiej przygotować w formacie A4 czy A5?

Przy dużej liczbie tabel, rysunków i parametrów A4 często daje większą swobodę projektowania. A5 może dobrze sprawdzić się przy prostszych kartach produktów albo publikacji, która musi być wygodna do przenoszenia. Format powinien wynikać z ilości informacji i sposobu używania katalogu, a nie wyłącznie z oczekiwanego wyglądu.

Czy w katalogu technicznym warto stosować kody QR?

Tak, szczególnie gdy część informacji często się zmienia albo dokumentacja jest zbyt obszerna, aby umieszczać ją w druku. Kod QR może prowadzić do aktualnej karty produktu, instrukcji, pliku do pobrania, cennika, filmu montażowego albo konfiguratora. Powinien jednak prowadzić bezpośrednio do konkretnego materiału, a nie wyłącznie do strony głównej firmy.

Jak uporządkować produkty mające wiele wariantów?

Najpierw trzeba znaleźć parametr, który najlepiej dzieli ofertę na logiczne grupy. Może nim być zastosowanie, rozmiar, moc, materiał albo rodzaj konstrukcji. W obrębie mniejszej grupy można następnie przygotować tabelę pokazującą różnice pomiędzy konkretnymi wariantami. Taki układ jest czytelniejszy niż jedna tabela obejmująca kilkadziesiąt modeli.

Czy parametry wspólne dla wszystkich produktów trzeba powtarzać?

Zwykle nie. Jeżeli wszystkie produkty w serii mają tę samą cechę, warto opisać ją przy prezentacji całej grupy. W kartach poszczególnych modeli można wtedy skupić się na wartościach, które rzeczywiście je różnią. Ogranicza to powtarzanie danych i poprawia czytelność.

Jak sprawdzić katalog techniczny przed drukiem?

Oprócz kontroli całego PDF warto wydrukować w skali 1:1 najbardziej wymagającą stronę. Powinna to być karta zawierająca dużo parametrów, drobny tekst, tabelę i rysunek techniczny. Następnie trzeba sprawdzić ją z normalnej odległości czytania i spróbować znaleźć kilka konkretnych informacji. Osobno należy przeprowadzić kontrolę merytoryczną parametrów, kodów produktów oraz jednostek.

Jaka oprawa sprawdzi się w katalogu technicznym?

Wybór zależy od liczby stron i sposobu korzystania z publikacji. Katalog szyty dobrze sprawdza się przy mniejszych objętościach, klejony pozwala przygotować bardziej rozbudowaną publikację z klasycznym grzbietem, natomiast spiralowany może być wygodny wtedy, gdy katalog ma często pozostawać otwarty na wybranej stronie. Rodzaj oprawy warto ustalić przed zakończeniem projektu, ponieważ wpływa na marginesy oraz sposób rozmieszczenia tabel i rysunków.