Okładka broszury jest pierwszym elementem, który widzi odbiorca, ale z punktu widzenia drukarni jej przygotowanie nie kończy się na estetycznym projekcie. Trzeba również prawidłowo ustawić format, spady, marginesy, kolory, zdjęcia oraz sposób zapisania pliku. Przy broszurach klejonych dochodzi jeszcze grzbiet, którego szerokość zależy między innymi od liczby stron oraz rodzaju i grubości papieru.

Błąd na tym etapie może spowodować przesunięcie tekstu, pojawienie się białej krawędzi po przycięciu, nieprawidłową szerokość grzbietu albo wyraźną różnicę między kolorami widocznymi na monitorze a gotowym wydrukiem. Jeżeli przygotowujesz całą publikację samodzielnie, zacznij również od poradnika jak przygotować broszurę do druku krok po kroku. W tym artykule skupiamy się już na samej okładce i elementach, które trzeba sprawdzić przed zapisaniem finalnego PDF.

Najpierw ustal rodzaj oprawy broszury

Zanim zaczniesz projektować okładkę, określ sposób oprawy. Ta decyzja wpływa bezpośrednio na konstrukcję pliku. Inaczej przygotowuje się okładkę do cienkiej broszury szytej zszywkami, inaczej do publikacji spiralowanej, a jeszcze inaczej do grubszego katalogu klejonego.

W broszurze szytej zszywkami okładka jest składana razem ze środkiem publikacji. Może być wykonana z tego samego papieru co strony wewnętrzne albo z materiału o wyższej gramaturze. Nie przygotowuje się tutaj klasycznego prostokątnego grzbietu, na którym można umieścić tytuł. Trzeba natomiast pamiętać, że arkusze są składane na pół i tworzą po cztery strony publikacji. Jeżeli projektujesz taką broszurę, przeczytaj również, dlaczego broszura szyta ma liczbę stron podzielną przez 4.

Przy broszurze spiralowanej przednia i tylna okładka są oddzielnymi elementami. Projektując je, trzeba zostawić odpowiednią przestrzeń przy krawędzi, w której zostaną wykonane otwory pod spiralę. Przy oprawie klejonej okładka powstaje natomiast jako większy element obejmujący tylną stronę, grzbiet i przednią stronę. W takim przypadku nie można ustalić jej dokładnego wymiaru bez znajomości szerokości grzbietu.

Jak ustawić format okładki broszury?

Format netto oznacza rzeczywisty wymiar gotowej publikacji po przycięciu. Broszura A4 ma więc po zamknięciu 210 × 297 mm, a A5 – 148 × 210 mm. Nie oznacza to jednak, że grafika powinna kończyć się dokładnie na tych wymiarach. Elementy dochodzące do krawędzi trzeba wyprowadzić poza format netto na spad.

Przy okładce A4 fotografia zajmująca całą powierzchnię nie powinna kończyć się dokładnie przy 210 × 297 mm. Jeżeli drukarnia wymaga 3 mm spadu, grafika musi wychodzić o 3 mm poza każdą zewnętrzną krawędź. Nie należy przy tym proporcjonalnie powiększać całego projektu. Rozmiar strony oraz położenie tekstów pozostają bez zmian, a poza linię cięcia wychodzą jedynie tła, fotografie i inne elementy sięgające do brzegu.

Dokładne zasady wraz z przykładami znajdziesz w poradniku jak ustawić spady i marginesy w broszurze.

Spady na okładce broszury – gdzie są potrzebne?

Spad jest potrzebny wszędzie tam, gdzie kolor, zdjęcie, ilustracja lub inny element ma dochodzić do samej krawędzi gotowej okładki. Jego zadaniem jest pozostawienie zapasu materiału, który zostanie usunięty podczas końcowego cięcia.

Wyobraź sobie przednią okładkę wypełnioną zdjęciem. Jeżeli fotografia kończy się dokładnie na linii cięcia, niewielkie przesunięcie arkusza może spowodować pojawienie się cienkiego białego paska przy brzegu. Gdy zdjęcie wychodzi kilka milimetrów poza linię cięcia, takie niewielkie odchylenie nie będzie widoczne.

Na spad powinny wychodzić fotografie zajmujące całą stronę, kolorowe tła, gradienty, ilustracje oraz elementy dekoracyjne dochodzące do krawędzi. Nie wysuwaj tam natomiast tytułów, logotypów, kodów QR, danych kontaktowych ani innych treści, które muszą pozostać w całości widoczne.

Zachowaj bezpieczny margines od krawędzi

Spad chroni projekt od zewnętrznej strony linii cięcia, a margines bezpieczeństwa chroni ważne elementy znajdujące się wewnątrz okładki. Tytuł, logo, adres strony internetowej czy numer telefonu nie powinny znajdować się tuż przy brzegu.

Kilka milimetrów odstępu od linii cięcia jest technicznym minimum, ale nie zawsze daje dobry efekt wizualny. Na reprezentacyjnej okładce często lepiej pozostawić więcej przestrzeni. Projekt staje się spokojniejszy, tekst nie wygląda na przypadkowo przyciśnięty do krawędzi, a niewielkie tolerancje produkcyjne nie wpływają na jego czytelność.

Podobną ostrożność zachowaj przy grzbiecie, zagięciach oraz otworach wykonywanych pod spiralę. W tych miejscach nie umieszczaj małych napisów ani elementów, których wygląd zależy od idealnego położenia względem linii zgięcia.

Okładka broszury szytej – jak przygotować projekt?

W broszurze szytej zszywkami konstrukcja okładki jest prostsza niż przy oprawie klejonej. Przednia i tylna okładka mogą funkcjonować w pliku jako kolejne pojedyncze strony. Nie trzeba samodzielnie ustawiać ich obok siebie na arkuszu drukarskim.

To ważne, ponieważ układ stron potrzebny do produkcji nie odpowiada kolejności, którą widzisz podczas zwykłego czytania dokumentu. Odpowiednie rozmieszczenie stron na arkuszu, czyli impozycję, wykonuje drukarnia. Nie próbuj samodzielnie przygotowywać układu typu „ostatnia strona obok pierwszej”, chyba że drukarnia wyraźnie poprosi o taki plik.

Jeżeli nie masz pewności, czy przesłać pojedyncze strony, czy rozkładówki, przeczytaj poradnik strony czy rozkładówki – jak wysłać broszurę do drukarni. Ten etap często powoduje problemy szczególnie wtedy, gdy projekt został przygotowany w programie pokazującym kolejne strony parami.

Jak przygotować okładkę broszury klejonej?

Przy oprawie klejonej okładka najczęściej jest jednym rozłożonym projektem składającym się z tylnej okładki, grzbietu i przedniej okładki. Jej szerokość nie wynika więc wyłącznie z formatu publikacji.

Przykładowo w broszurze A4 mamy dwie strony po 210 mm szerokości. Jeżeli grzbiet ma 6 mm, szerokość netto całej rozłożonej okładki wynosi 426 mm: 210 mm tylnej okładki + 6 mm grzbietu + 210 mm przedniej okładki. Do zewnętrznych krawędzi trzeba następnie dodać spady zgodnie z wymaganiami produkcyjnymi.

Najważniejsze jest jednak to, aby nie przyjmować szerokości grzbietu samodzielnie na podstawie liczby stron. Dokładny wymiar zależy również od grubości konkretnego papieru. Dwie publikacje mające taką samą liczbę stron mogą mieć inne grzbiety, gdy zastosowano w nich różne papiery.

Od czego zależy szerokość grzbietu?

Na szerokość grzbietu wpływa przede wszystkim liczba kartek i rzeczywista grubość papieru. Sama gramatura nie określa jednoznacznie grubości arkusza. Dwa papiery o gramaturze 130 g/m² mogą różnić się objętością, sztywnością oraz grubością.

Z tego powodu przed przygotowaniem finalnej okładki trzeba ustalić papier przeznaczony na środek publikacji. W poradniku jak wybrać papier do broszury – kreda, offset i gramatura opisaliśmy, jak rodzaj i gramatura papieru wpływają na wygląd, grubość oraz sposób użytkowania gotowej publikacji.

Przy broszurze klejonej najlepiej przekazać drukarni liczbę stron i wybrany papier, a następnie poprosić o dokładną szerokość grzbietu albo gotowy szablon okładki. Projekt graficzny dopasuj dopiero do potwierdzonego wymiaru.

Tekst na grzbiecie broszury – kiedy można go umieścić?

Tytuł, nazwę firmy, numer wydania albo nazwisko autora można umieścić na grzbiecie tylko wtedy, gdy jego szerokość pozwala zachować odpowiednie odstępy od obu linii zgięcia. Nie projektuj tekstu od jednej krawędzi grzbietu do drugiej.

Przy bardzo cienkiej publikacji napis może być trudny do prawidłowego ustawienia. Nawet niewielka różnica powstająca podczas oprawiania może sprawić, że tekst przesunie się w stronę przedniej albo tylnej okładki. W takiej sytuacji lepiej pozostawić grzbiet bez napisów niż próbować zmieścić na nim zbyt drobną typografię.

Jeżeli firma wydaje kilka podobnych katalogów, instrukcji lub raportów, zachowaj również ten sam kierunek tekstu na grzbiecie. Publikacje ustawione obok siebie na półce będą wtedy wyglądały spójnie.

Nie umieszczaj ważnych elementów dokładnie przy zgięciu

Przy grubszych okładkach oraz oprawie klejonej stosuje się bigowanie. Jest to wykonanie kontrolowanej linii, która ułatwia złożenie papieru w określonym miejscu i zmniejsza ryzyko pękania powierzchni przy zgięciu.

Nie prowadź dokładnie przez linię bigowania małego tekstu, cienkich ramek ani elementów graficznych, które muszą idealnie spotkać się po obu stronach zgięcia. Nawet niewielka tolerancja może sprawić, że taki element będzie wyglądał nierówno.

Podobnie postępuj ze zdjęciami przechodzącymi z tylnej okładki przez grzbiet na przednią. Taka kompozycja może wyglądać bardzo dobrze, ale najważniejsze fragmenty fotografii, na przykład twarz, logo produktu albo napis znajdujący się na fotografowanym obiekcie, nie powinny wypadać dokładnie w miejscu grzbietu.

Jak przygotować okładkę broszury ze skrzydełkami?

Okładki ze skrzydełkami stosuje się między innymi w katalogach, publikacjach firmowych, materiałach konferencyjnych i wydawnictwach, w których potrzeba dodatkowej powierzchni na treść. Na skrzydełkach można umieścić informacje o firmie, autorze, usługach, dane kontaktowe albo dodatkowe informacje związane z publikacją.

Taki projekt wymaga dokładnego określenia całkowitej szerokości rozłożonej okładki i położenia wszystkich linii zgięcia. Nie przyjmuj samodzielnie szerokości skrzydełek tylko dlatego, że dobrze wyglądają na ekranie. Ich wymiar trzeba dopasować do konstrukcji publikacji oraz sposobu produkcji.

Przed rozpoczęciem projektu poproś drukarnię o dokładny wymiar rozłożonej okładki, szerokość grzbietu i położenie bigów. Dzięki temu od początku pracujesz na właściwym formacie i nie musisz później przebudowywać całej kompozycji.

Jaką rozdzielczość powinny mieć zdjęcia na okładce?

Zdjęcia umieszczone na okładce powinny zachować odpowiednią jakość w rzeczywistym rozmiarze druku. Przy materiałach oglądanych z bliska najczęściej stosuje się około 300 dpi. Nie wystarczy jednak zmienić samej wartości dpi zapisanej w pliku. Liczy się liczba dostępnych pikseli oraz rozmiar, w którym fotografia znajdzie się na okładce.

Małe zdjęcie pobrane ze strony internetowej może wyglądać poprawnie na monitorze, ale po rozciągnięciu na całą stronę A4 stanie się nieostre lub pojawią się widoczne piksele. Program graficzny może pozwolić na jego powiększenie, ale nie odtworzy szczegółów, których nie było w pliku źródłowym.

Przed zapisaniem finalnego PDF obejrzyj duże fotografie w powiększeniu i zwróć uwagę na twarze, włosy, drobny tekst znajdujący się na fotografowanych produktach oraz krawędzie obiektów. To właśnie tam słaba jakość zdjęcia jest zwykle widoczna najszybciej.

CMYK czy RGB – jak przygotować kolory?

Monitor tworzy obraz z wykorzystaniem światła w przestrzeni RGB, natomiast standardowy druk kolorowy opiera się na barwach CMYK. Z tego powodu nie wszystkie intensywne kolory widoczne na ekranie można identycznie odtworzyć na papierze.

Szczególną uwagę zwróć na bardzo jaskrawe zielenie, błękity, pomarańcze oraz barwy przypominające kolory neonowe. Po przejściu do CMYK mogą stać się spokojniejsze. Jeżeli dokładny wygląd koloru firmowego ma duże znaczenie, nie oceniaj go wyłącznie na podstawie zwykłego monitora.

Przed przygotowaniem projektu można ustalić z drukarnią wymagany sposób przygotowania kolorów oraz profil stosowany w produkcji. Przy realizacjach, w których kolor musi być szczególnie dokładny, można również omówić wykonanie wydruku próbnego.

Jak przygotować czarny tekst na okładce?

Drobny czarny tekst najlepiej przygotować jako czarny zbudowany ze 100% składowej K, bez dodatkowych wartości cyjanu, magenty i żółtego. Przy małych literach pozwala to ograniczyć ryzyko powstania kolorowych obwódek wynikających z minimalnego przesunięcia poszczególnych składowych druku.

Duże czarne powierzchnie można przygotowywać inaczej. W ich przypadku stosuje się czasem tak zwaną głęboką czerń, w której oprócz czarnego pojawiają się dodatkowe składowe CMYK. Nie należy jednak stosować przypadkowych wartości. Dokładny skład takiej czerni powinien odpowiadać technologii, w której powstanie publikacja.

Uważaj na bardzo cienkie linie i małe napisy

Elementy, które wyglądają dobrze przy dużym powiększeniu na ekranie, mogą stać się słabo widoczne po wydrukowaniu. Dotyczy to zwłaszcza bardzo cienkich ramek, delikatnych linii oraz małych napisów.

Szczególną ostrożność zachowaj przy małym białym tekście umieszczonym na ciemnym tle. Drobna litera jest wtedy tworzona przez niezadrukowany fragment otoczony kolorem. Przy bardzo cienkim kroju pisma może stracić czytelność.

Na okładce nie trzeba wykorzystywać każdej wolnej przestrzeni. Tytuł i najważniejsze informacje powinny przede wszystkim pozostać czytelne po wydrukowaniu, a nie tylko dobrze wyglądać podczas pracy nad projektem w dużym powiększeniu.

Jak przygotować okładkę pod folię matową, błyszczącą lub Soft Touch?

Foliowanie nie wymaga zwykle zmiany podstawowego formatu projektu, ale wpływa na wygląd i odbiór gotowej okładki. Folia błyszcząca podkreśla kontrast oraz nasycenie barw i mocniej odbija światło. Folia matowa daje spokojniejszą powierzchnię i ogranicza refleksy. Soft Touch ma charakterystyczną, miękką w dotyku powierzchnię i często stosuje się go przy katalogach, prezentacjach firmowych oraz materiałach, które mają bardziej reprezentacyjny charakter.

Rodzaj folii dobrze jest ustalić równocześnie z wyborem papieru. Projekt zawierający fotografie może wyglądać inaczej na błyszczącej powierzchni niż po zastosowaniu matowego wykończenia. Przy bardzo ciemnych okładkach zwróć również uwagę na to, jak wybrany materiał zachowuje się podczas użytkowania i czy łatwo pozostają na nim ślady palców lub zarysowania.

Lakier wybiórczy, złocenie i inne uszlachetnienia

Jeżeli na okładce ma znaleźć się lakier wybiórczy, złocenie, srebrzenie albo inne uszlachetnienie nakładane tylko na wybrane elementy, trzeba przygotować dodatkową maskę. Pokazuje ona drukarni dokładnie, które fragmenty projektu mają zostać pokryte danym efektem.

Maskę przygotowuje się zgodnie z wymaganiami konkretnej technologii. Nie zakładaj, że każdy bardzo drobny napis albo cienka linia może zostać bez problemu wykonana w złoceniu czy lakierze wybiórczym. Przed rozpoczęciem projektu ustal minimalną grubość linii, wielkość napisów i wymagane odstępy.

Jeżeli planujesz takie uszlachetnienie, dobrze jest uwzględnić je od początku projektu. Dodawanie folii lub lakieru do gotowej okładki może wymagać późniejszego przesuwania tekstów oraz upraszczania zbyt drobnych elementów.

Kod QR na okładce – przygotuj go tak, aby można go było zeskanować

Kod QR może prowadzić do strony internetowej, formularza kontaktowego, filmu, instrukcji, dodatkowego katalogu albo karty produktu. Nie powinien być jednak traktowany jak zwykła ozdoba, którą można dowolnie zmniejszać i umieszczać na tle o słabym kontraście.

Kod zachowaj w odpowiednim rozmiarze, pozostaw wokół niego pustą strefę i nie umieszczaj go tuż przy linii cięcia. Po przygotowaniu projektu zeskanuj kod z ekranu, a przed większym nakładem najlepiej również z próbnego wydruku w docelowym rozmiarze. Sprawdzenie kilku telefonów pozwala wykryć problem jeszcze przed produkcją całego nakładu.

Czy czcionki trzeba zamienić na krzywe?

Fonty używane w projekcie muszą zostać prawidłowo zapisane w finalnym PDF. Można je osadzić w pliku albo – gdy wymagają tego zasady przygotowania materiału – zamienić tekst na krzywe.

Po zamianie tekstu na krzywe nie jest on już zwykłym edytowalnym tekstem, lecz grafiką wektorową. Ogranicza to problemy wynikające z braku określonego kroju pisma na innym komputerze, ale utrudnia późniejszą korektę. Przed wykonaniem tej operacji dokładnie sprawdź tytuły, nazwiska, daty, adresy, numery telefonów i pozostałe informacje. Zachowaj także osobną edytowalną wersję projektu.

Okładka przygotowywana w Canvie

Prostą okładkę broszury można przygotować również w Canvie, ale trzeba zwrócić szczególną uwagę na właściwy format dokumentu, spady oraz eksport PDF przeznaczonego do druku. Problem pojawia się szczególnie przy publikacjach klejonych, ponieważ szerokość całej rozłożonej okładki zależy od grzbietu.

Jeżeli projektujesz w tym programie całą publikację, skorzystaj z poradnika jak przygotować broszurę w Canva do druku. Znajdziesz tam zasady dotyczące ustawienia dokumentu i przygotowania pliku do przekazania drukarni.

Przy bardziej skomplikowanej okładce z grzbietem, skrzydełkami, dodatkowymi liniami bigowania albo uszlachetnieniami najlepiej zacząć od dokładnego szablonu przygotowanego pod konkretną konstrukcję.

Jak zapisać okładkę broszury do PDF?

Po zakończeniu projektu przygotuj plik PDF przeznaczony do druku. Sam fakt, że dokument otwiera się prawidłowo na komputerze, nie oznacza jeszcze, że wszystkie jego parametry są poprawne. Podczas eksportu mogą zniknąć spady, zmienić się ustawienia kompresji zdjęć albo pojawić się problem z fontami.

Przed wysłaniem pliku sprawdź format strony, spady, położenie najważniejszych treści, jakość zdjęć, przestrzeń barwną i fonty. Przy oprawie klejonej skontroluj również szerokość grzbietu oraz rozmieszczenie elementów względem linii jego zgięcia.

Cały proces kontroli gotowego dokumentu opisaliśmy dokładniej w poradniku jak sprawdzić PDF przed wysłaniem broszury do druku.

Czy dodawać znaczniki cięcia?

Nie dodawaj automatycznie znaczników cięcia tylko dlatego, że przygotowujesz materiał do druku. W wielu procesach produkcyjnych drukarnia potrzebuje prawidłowo określonego formatu strony oraz spadów, a własne znaczniki umieszcza dopiero podczas przygotowania arkusza drukarskiego.

Samodzielnie dodane znaczniki mogą znaleźć się zbyt blisko projektu albo zostać niepotrzebnie wprowadzone do obszaru spadu. Stosuj je tylko wtedy, gdy drukarnia wyraźnie wymaga ich w dostarczonym pliku.

Okładka i środek broszury – jeden czy dwa pliki?

Sposób przygotowania materiałów zależy od rodzaju publikacji. Przy broszurze szytej zszywkami okładka i środek często mogą znaleźć się w jednym wielostronicowym PDF-ie. Gdy jednak okładka ma inny papier, dodatkową folię albo specjalne uszlachetnienie, drukarnia może poprosić o jej oddzielenie.

Przy oprawie klejonej okładkę najczęściej przygotowuje się jako osobny projekt, ponieważ ma ona inną konstrukcję niż strony środka i zawiera grzbiet. Nie twórz samodzielnie impozycji całej publikacji. Sposób przekazania plików ustal przed eksportem końcowym, szczególnie przy bardziej rozbudowanych katalogach i instrukcjach.

Najczęstsze błędy przy przygotowaniu okładki broszury

Jednym z najczęstszych problemów jest brak spadów przy zdjęciach i tłach dochodzących do krawędzi. Kolejnym są teksty ustawione zbyt blisko linii cięcia. Często pojawiają się również fotografie o niewystarczającej rozdzielczości, szczególnie gdy niewielkie zdjęcie zostało rozciągnięte na całą stronę.

Przy publikacjach klejonych poważnym błędem jest zgadywanie szerokości grzbietu. Projekt może wtedy wyglądać prawidłowo jako płaska grafika, ale po wykonaniu oprawy tytuł grzbietowy przesunie się, a elementy przedniej i tylnej okładki znajdą się w niewłaściwych miejscach.

Problemy powstają także podczas samego eksportu. Plik źródłowy może mieć przygotowane spady, ale PDF zostanie zapisany bez nich. Zdjęcia mogą zostać zbyt mocno skompresowane, a fonty nieprawidłowo osadzone. Z tego powodu gotowy PDF trzeba sprawdzić oddzielnie, niezależnie od wcześniejszej kontroli projektu.

Co sprawdzić przed wysłaniem okładki do drukarni?

Przed wysłaniem wykonaj ostatnią kontrolę całego projektu. Sprawdź format netto, spady, marginesy bezpieczeństwa, jakość zdjęć, kolory, fonty, dane kontaktowe i kody QR. Przy oprawie klejonej potwierdź szerokość grzbietu, a przy spiralowanej upewnij się, że ważne treści nie znajdują się w obszarze otworów.

Nie oceniaj gotowego projektu wyłącznie na podstawie miniatury. Otwórz finalny PDF, obejrzyj go w dużym powiększeniu i sprawdź jego rzeczywiste wymiary. Przy bardziej wymagającym projekcie możesz skonsultować plik, papier oraz sposób wykonania z drukarnią Versoprint w Szczecinie. Pozwala to ustalić parametry przed rozpoczęciem produkcji, zamiast przebudowywać projekt po przygotowaniu całej publikacji.

Podsumowanie

Dobrze przygotowana okładka broszury musi jednocześnie spełniać wymagania projektu graficznego i produkcji. Trzeba prawidłowo ustawić format, spady i marginesy, wykorzystać zdjęcia odpowiedniej jakości, przygotować kolory do druku oraz zapisać plik PDF z właściwymi parametrami.

Przy broszurze szytej największą uwagę zwróć na spady, kolejność stron i sposób przygotowania PDF. Przy publikacji klejonej dochodzi dokładna szerokość grzbietu, której nie należy ustalać na podstawie przypuszczeń. Najpierw wybierz papier i określ liczbę stron, a następnie przygotuj okładkę według wymiarów potwierdzonych dla konkretnej realizacji.

Okładkę traktuj jako część całej konstrukcji broszury, a nie oddzielną grafikę. Papier, oprawa, liczba stron, sposób składania oraz wykończenie wpływają na siebie nawzajem. Dobrze przygotowany projekt ogranicza liczbę poprawek i pozwala przejść od gotowego PDF-u do druku bez problemów, które często pojawiają się dopiero na ostatnim etapie realizacji.

Ile spadu powinna mieć okładka broszury?

Najczęściej stosuje się 3 mm spadu z każdej strony, ale przed przygotowaniem finalnego pliku trzeba sprawdzić wymagania drukarni. Wszystkie tła, zdjęcia i grafiki dochodzące do krawędzi powinny wychodzić poza linię cięcia na wymagany spad.

Czy okładkę broszury trzeba wysłać jako osobny plik?

Nie zawsze. Przy broszurach szytych okładka może znajdować się w tym samym wielostronicowym PDF-ie co strony wewnętrzne. Przy oprawie klejonej okładkę często przygotowuje się oddzielnie jako rozłożony projekt zawierający tył, grzbiet i przód. Ostateczny sposób przekazania materiałów zależy od technologii produkcji.

Jak obliczyć szerokość grzbietu broszury?

Szerokość grzbietu zależy od liczby kartek oraz rzeczywistej grubości papieru. Nie należy ustalać jej wyłącznie na podstawie gramatury. Najbezpieczniej przekazać drukarni liczbę stron i wybrany rodzaj papieru, a następnie poprosić o dokładny wymiar grzbietu.

Czy zdjęcia na okładce muszą mieć 300 dpi?

Przy typowych publikacjach oglądanych z niewielkiej odległości około 300 dpi w docelowym rozmiarze jest standardowym punktem odniesienia. Sama informacja „300 dpi” zapisana we właściwościach pliku nie gwarantuje jednak dobrej jakości. Zdjęcie musi również mieć odpowiednią liczbę pikseli do rozmiaru, w którym zostanie wydrukowane.

Czy projekt okładki powinien być przygotowany w CMYK?

Projekt przeznaczony do standardowego druku kolorowego powinien uwzględniać przestrzeń barwną wykorzystywaną w drukarni, najczęściej CMYK. Ponieważ ustawienia produkcyjne mogą się różnić, przy wymagających realizacjach dobrze jest wcześniej ustalić sposób przygotowania kolorów.

Czy mogę przygotować okładkę broszury w Canvie?

Tak. Canva może wystarczyć do przygotowania prostszej broszury i jej okładki, pod warunkiem prawidłowego ustawienia formatu, spadów oraz eksportu. Więcej problemów może pojawić się przy okładkach klejonych z dokładnie określonym grzbietem, skrzydełkami lub dodatkowymi uszlachetnieniami.

Czy na grzbiecie można umieścić napis?

Tak, ale tylko wtedy, gdy grzbiet ma wystarczającą szerokość. Przy cienkich publikacjach napis może być trudny do prawidłowego ustawienia i może częściowo przesunąć się na linię zgięcia. Najpierw potwierdź dokładny wymiar grzbietu, a dopiero później dodawaj do niego tekst.

Czy okładka może mieć inny papier niż środek broszury?

Tak. To często stosowane rozwiązanie. Środek może być wydrukowany na cieńszym papierze, a okładka na materiale o większej gramaturze. Dobór papieru powinien uwzględniać liczbę stron, rodzaj oprawy, sposób korzystania z publikacji oraz planowane uszlachetnienia.

Czy trzeba samodzielnie przygotowywać impozycję?

Nie. W standardowym procesie impozycję wykonuje drukarnia. Projektant przekazuje strony lub okładkę w uzgodnionej formie, a drukarnia rozmieszcza je na arkuszu zgodnie z technologią druku, składania i oprawy.

Czy trzeba robić próbny wydruk okładki?

Nie przy każdej realizacji, ale wydruk próbny może pomóc przy projektach, w których duże znaczenie mają kolory, drobne elementy, kod QR, nietypowy papier albo uszlachetnienia. Przy dużym nakładzie wykrycie błędu przed rozpoczęciem właściwej produkcji może uchronić przed koniecznością ponownego druku.