Dobre zdjęcia i poprawnie przygotowane grafiki mają duży wpływ na wygląd gotowej książki. Nawet najlepiej zaprojektowana publikacja może stracić na jakości, jeżeli ilustracje będą miały zbyt niską rozdzielczość, zostaną zapisane w niewłaściwym profilu kolorów albo znajdą się zbyt blisko krawędzi strony. W druku książek liczy się nie tylko sam tekst, ale także sposób przygotowania całego pliku: zdjęć, wykresów, ikon, podpisów, ramek, tła oraz elementów graficznych dochodzących do krawędzi strony.

Ten poradnik pokazuje, na co zwrócić uwagę przed wysłaniem książki do druku. Przyda się autorom, wydawcom, firmom przygotowującym katalogi, podręczniki, raporty, albumy, instrukcje, publikacje szkoleniowe i książki firmowe. Jeżeli masz już gotowy plik PDF i chcesz zamienić go w gotową publikację, możesz też zobaczyć usługę druku książek z PDF. Jeżeli dopiero planujesz parametry zamówienia, pomocna będzie ogólna oferta druku książek w VersoPrint.

Dlaczego przygotowanie zdjęć do druku książki jest tak ważne?

Zdjęcie, które dobrze wygląda na ekranie, nie zawsze będzie dobrze wyglądało po wydrukowaniu. Monitor wyświetla obraz światłem, a druk odtwarza go za pomocą farby lub tonera na papierze. To dwa różne światy, dlatego plik trzeba przygotować z myślą o produkcji, a nie tylko o podglądzie na komputerze.

Najczęstsze problemy pojawiają się wtedy, gdy zdjęcia są pobrane z internetu, zapisane w zbyt małym rozmiarze, wielokrotnie kompresowane albo sztucznie powiększone w programie graficznym. Na ekranie różnica może wydawać się niewielka, ale w gotowej książce szybko widać rozmyte kontury, piksele, schodkowanie linii, słabe przejścia tonalne lub nienaturalne kolory.

W praktyce oznacza to jedno: zdjęcia i grafiki trzeba sprawdzić jeszcze przed złożeniem książki do PDF. Dzięki temu można uniknąć poprawek na ostatnim etapie, opóźnień w realizacji oraz rozczarowania po odebraniu gotowego nakładu.

Rozdzielczość zdjęć do druku książki

Podstawowa zasada jest prosta: zdjęcia i ilustracje przeznaczone do druku powinny mieć rozdzielczość 300 DPI w skali 1:1. Oznacza to, że plik powinien mieć odpowiednią jakość dokładnie w takim rozmiarze, w jakim ma zostać wydrukowany w książce.

Jeżeli zdjęcie ma zajmować całą stronę A4, musi mieć znacznie większy rozmiar niż grafika użyta jako mała ilustracja obok tekstu. Samo wpisanie wartości 300 DPI w ustawieniach pliku nie wystarczy, jeżeli obraz ma za małą liczbę pikseli. Program może pokazywać „300 DPI”, ale po powiększeniu zdjęcia do dużego formatu jakość nadal będzie zbyt niska.

Dobrym przykładem jest fotografia autora na skrzydełku okładki albo małe zdjęcie produktowe w katalogu. Taki obraz może wyglądać dobrze, nawet jeżeli ma mniejszy rozmiar w pikselach, ponieważ będzie drukowany jako niewielki element. Inaczej jest ze zdjęciem na całą stronę, zdjęciem w tle albo ilustracją rozciągniętą na rozkładówkę. Tam słaba jakość pliku od razu staje się widoczna.

Warto zapamiętać prostą zasadę: zdjęcia można zmniejszać bez dużego ryzyka, ale powiększanie słabych zdjęć rzadko daje dobry efekt. Program graficzny może dodać brakujące piksele, ale nie odzyska szczegółów, których w oryginalnym pliku nie było.

Kiedy warto przygotować grafikę w 600 DPI?

Standardowe 300 DPI wystarcza w większości książek, katalogów i publikacji firmowych. Są jednak sytuacje, w których warto zastosować wyższą rozdzielczość, na przykład 600 DPI. Dotyczy to szczególnie drobnych elementów, cienkich linii, małych ikon, skanów dokumentów, map, schematów technicznych, rysunków konturowych oraz ilustracji z dużą liczbą detali.

Wyższa rozdzielczość pomaga wtedy zachować ostrość i czytelność. Ma to znaczenie zwłaszcza w książkach technicznych, instrukcjach, skryptach szkoleniowych, publikacjach naukowych oraz materiałach, w których czytelnik musi bez problemu odczytać małe oznaczenia, legendy, podpisy i symbole.

Nie trzeba jednak przesadzać z rozmiarem plików. Bardzo ciężkie zdjęcia nie zawsze poprawiają jakość druku, a mogą utrudnić skład, eksport PDF i przesyłanie pliku. Najważniejsze jest dopasowanie rozdzielczości do realnego zastosowania grafiki w książce.

Jakie formaty plików są najlepsze do zdjęć i grafik?

Do druku książek najlepiej wykorzystywać pliki zapisane w formatach, które zachowują wysoką jakość obrazu. W praktyce najczęściej spotyka się TIFF, PNG, JPEG oraz PDF. Każdy z tych formatów ma inne zastosowanie.

TIFF dobrze sprawdza się przy zdjęciach i grafikach rastrowych, które mają zachować maksymalną jakość. Jest to format często używany w profesjonalnym przygotowaniu materiałów do druku, ponieważ może przechowywać obraz bez strat jakości. Pliki TIFF bywają cięższe, ale są bezpiecznym wyborem przy ważnych fotografiach, reprodukcjach i materiałach, w których liczy się detal.

PNG jest formatem bezstratnym, dlatego dobrze nadaje się do grafik, ikon, prostych ilustracji i elementów z ostrymi krawędziami. Trzeba jednak pamiętać, że wiele plików PNG jest przygotowanych z myślą o internecie, a nie o druku. Przed użyciem takiej grafiki warto sprawdzić jej rozdzielczość oraz profil kolorów.

JPEG może być używany w druku, ale najlepiej zapisywać go w najwyższej jakości i unikać wielokrotnego kompresowania. Każde kolejne zapisanie pliku JPEG może pogarszać obraz. W książkach szczególnie widać to na zdjęciach z dużymi gładkimi powierzchniami, cieniami, niebem, skórą, gradientami albo delikatnymi przejściami kolorystycznymi.

PDF sprawdza się jako końcowy format całej książki oraz jako format dla grafik wektorowych, schematów, wykresów i reklam przygotowanych do wstawienia w publikacji. Dobrze przygotowany PDF może zawierać tekst, obrazy, kolory CMYK, spady i osadzone fonty, dlatego często jest najbezpieczniejszym formatem do przekazania pliku produkcyjnego.

Jeżeli książka ma zawierać dużo zdjęć, warto już na etapie składu uporządkować pliki źródłowe: oddzielić zdjęcia oryginalne od wersji roboczych, nie używać miniatur pobranych z komunikatorów i nie wstawiać przypadkowych obrazów z prezentacji lub dokumentów tekstowych.

Grafiki wektorowe w książce: kiedy są lepsze od zdjęć?

Nie każda grafika powinna być przygotowana jako obraz rastrowy. Logotypy, ikony, wykresy, schematy, mapy uproszczone, piktogramy i ilustracje liniowe najlepiej przygotować jako grafiki wektorowe. Pliki wektorowe można skalować bez utraty jakości, dlatego zachowują ostre krawędzie zarówno w małym, jak i dużym rozmiarze.

Najczęściej stosowane formaty wektorowe to PDF, EPS oraz AI. W praktyce do druku najwygodniejszy jest poprawnie przygotowany PDF, ponieważ łatwo osadzić go w projekcie i zachować właściwe parametry produkcyjne.

Grafika wektorowa jest szczególnie ważna przy logo firmy, znakach jakości, certyfikatach, rysunkach technicznych i prostych ilustracjach. Jeżeli logo zostanie wstawione jako mały plik JPEG, może wyglądać nieostro, nawet gdy cała książka będzie dobrze przygotowana. W druku takie drobiazgi są widoczne, zwłaszcza na okładce, stronie tytułowej i materiałach firmowych.

Profil kolorów: CMYK czy RGB?

Druk odbywa się w przestrzeni kolorystycznej CMYK. Oznacza to, że kolory powstają z połączenia czterech składowych: cyjanu, magenty, żółtego i czarnego. Ekrany komputerów, telefonów i tabletów pokazują natomiast kolory w trybie RGB, czyli za pomocą czerwieni, zieleni i niebieskiego światła.

Dlatego zdjęcie w RGB może wyglądać na monitorze bardziej intensywnie niż po wydrukowaniu. Szczególnie dotyczy to bardzo jaskrawych kolorów, neonowych odcieni, mocnych błękitów, zieleni, czerwieni i nasyconych pomarańczy. Po konwersji do CMYK część z nich może stać się spokojniejsza, ciemniejsza albo mniej świetlista.

Najbezpieczniej przygotować zdjęcia, ilustracje i cały plik książki w CMYK. Dzięki temu łatwiej przewidzieć efekt końcowy i uniknąć niespodzianek po automatycznej konwersji. Konwersję można wykonać w profesjonalnym programie graficznym, na przykład Adobe Photoshop, Adobe InDesign, Adobe Illustrator lub Affinity Publisher.

Nie oznacza to jednak, że każdy plik RGB od razu jest zły. Ważne jest to, aby przed drukiem świadomie sprawdzić kolory i wiedzieć, że wydruk może różnić się od obrazu na ekranie. Monitor świeci, papier odbija światło. To podstawowa różnica, której nie da się całkowicie usunąć, ale można ją dobrze kontrolować.

Czarny tekst i czarne elementy graficzne

W książkach dużą rolę odgrywa czarny tekst. Warto pilnować, aby podstawowy tekst był ustawiony jako czarny w jednej składowej, najczęściej K 100%, a nie jako mieszanka wszystkich kolorów CMYK. Ma to znaczenie dla ostrości druku, zwłaszcza przy małych stopniach pisma.

Czarny złożony z kilku kolorów może wyglądać głębiej na dużych aplach, ale przy małym tekście może powodować delikatne przesunięcia i utratę ostrości. Dlatego tekst główny, przypisy, podpisy, paginy i drobne oznaczenia najlepiej przygotowywać jako prostą czerń.

Inaczej można potraktować duże czarne tła, mocne elementy okładki albo grafiki, w których potrzebna jest głęboka czerń. W takich miejscach czasami stosuje się tzw. rich black, czyli czerń z dodatkiem innych składowych. Nie warto jednak robić tego przypadkowo. Jeżeli książka ma mieć czarne tło na okładce, najlepiej skonsultować parametry z drukarnią.

Spady w projekcie książki

Spad to dodatkowy obszar grafiki wychodzący poza finalny format strony. Jest potrzebny wtedy, gdy zdjęcie, tło, kolorowa plansza, ilustracja albo pasek graficzny mają dochodzić do samej krawędzi strony. Podczas produkcji arkusze są przycinane do właściwego formatu, a spad zabezpiecza projekt przed powstaniem białych krawędzi.

Najczęściej stosuje się spad 3 mm, choć w niektórych projektach może być potrzebne 5 mm. Najważniejsze jest to, aby element graficzny został rzeczywiście wyciągnięty poza linię cięcia, a nie tylko dotykał krawędzi strony w programie.

Przykład: jeżeli zdjęcie ma zajmować całą stronę, nie powinno kończyć się dokładnie na formacie netto. Trzeba je powiększyć tak, aby wychodziło poza krawędź strony o wymagany spad. Po przycięciu książki czytelnik zobaczy zdjęcie dochodzące do samej krawędzi, bez białej ramki.

Spady są szczególnie ważne w albumach, katalogach produktowych, książkach kucharskich, publikacjach promocyjnych, raportach firmowych i wszędzie tam, gdzie projekt korzysta z pełno stronicowych zdjęć. Jeżeli planujesz druk krótkiej serii lub pojedynczych egzemplarzy, zobacz również informacje o druku książek w małych nakładach, bo przy takich projektach poprawne przygotowanie pliku pozwala szybciej przejść od PDF do gotowej publikacji.

Marginesy bezpieczeństwa

Margines bezpieczeństwa to odległość ważnych elementów od krawędzi strony. Tekst, numer strony, podpis pod zdjęciem, logo, ikona, ramka albo drobny wykres nie powinny znajdować się zbyt blisko linii cięcia. Bezpiecznie jest przyjąć od 5 do 10 mm odstępu od krawędzi, zależnie od formatu książki, rodzaju oprawy i układu strony.

Margines bezpieczeństwa ma znaczenie nie tylko przy cięciu, ale także przy oprawie. W książkach klejonych część strony znajduje się blisko grzbietu, dlatego tekst umieszczony zbyt blisko wewnętrznej krawędzi może być niewygodny w czytaniu. Dotyczy to zwłaszcza grubszych publikacji, podręczników, katalogów i raportów.

W praktyce warto pilnować dwóch rzeczy. Po pierwsze, elementy ozdobne mogą dochodzić do krawędzi, o ile mają spad. Po drugie, elementy ważne informacyjnie powinny zostać odsunięte od krawędzi i od grzbietu. Czytelnik nie powinien walczyć z książką, żeby odczytać podpis, numer strony albo fragment tabeli.

Zdjęcia na rozkładówkach

Zdjęcia rozłożone na dwie sąsiednie strony wyglądają efektownie, ale wymagają ostrożnego przygotowania. Trzeba pamiętać, że środek rozkładówki znajduje się w miejscu oprawy. W książkach klejonych fragment obrazu może być mniej widoczny przy grzbiecie, zwłaszcza gdy publikacja ma wiele stron.

Dlatego przez środek rozkładówki nie powinny przechodzić twarze, ważne detale produktu, mały tekst, logo ani elementy, których nie można stracić. Lepiej przesunąć kompozycję tak, aby najważniejsze części zdjęcia znalazły się dalej od grzbietu.

Jeżeli zdjęcie ma charakter tła, problem jest mniejszy. Jeżeli jednak jest to ważna fotografia produktowa, mapa, tabela albo ilustracja techniczna, trzeba zaplanować układ bardzo dokładnie.

Teksty w ilustracjach i podpisach

W książkach często pojawiają się grafiki z tekstem: infografiki, wykresy, osie czasu, schematy, podpisane zdjęcia, mapy, plansze edukacyjne lub etykiety produktowe. Takie elementy trzeba przygotować szczególnie starannie, ponieważ mały tekst w grafice może stać się nieczytelny po druku.

Minimalna wielkość tekstu zależy od kroju pisma, kontrastu, papieru i technologii druku, ale w praktyce nie warto schodzić poniżej 7–8 punktów. Przy bardzo cienkich fontach, jasnoszarych podpisach lub tekstach na zdjęciu lepiej zastosować większy stopień pisma.

Ważny jest także kontrast. Jasnoszary tekst na jasnym tle może wyglądać elegancko na ekranie, ale w druku może być zbyt delikatny. Podobnie biały tekst na zdjęciu wymaga spokojnego, ciemnego tła. Jeżeli tło jest zbyt zróżnicowane, warto dodać delikatną belkę, półprzezroczyste pole albo uprościć kompozycję.

Wektoryzacja czcionek w grafikach

Jeżeli w ilustracjach, logotypach albo planszach znajdują się teksty, warto zamienić czcionki na krzywe. Taki proces nazywa się wektoryzacją tekstu. Dzięki temu drukarnia nie musi mieć zainstalowanego konkretnego fontu, a wygląd grafiki pozostaje zgodny z projektem.

Wektoryzacja jest szczególnie ważna w plikach AI, EPS, PDF oraz w grafikach przygotowanych poza głównym programem do składu. Jeżeli font nie zostanie osadzony albo zamieniony na krzywe, może zostać podmieniony na inny. Wtedy zmienia się układ tekstu, odstępy, szerokość napisów, a czasami cały projekt przestaje wyglądać profesjonalnie.

Trzeba jednak zachować kopię edytowalną przed zamianą tekstu na krzywe. Po zwektoryzowaniu napisów nie da się ich łatwo poprawić jak zwykłego tekstu. Najlepiej pracować na dwóch wersjach: roboczej, w której można edytować treść, oraz produkcyjnej, przygotowanej do druku.

Okładka książki a grafiki

Okładka jest najbardziej widocznym elementem książki, dlatego jej przygotowanie wymaga osobnej uwagi. Dotyczy to zwłaszcza zdjęć, tła, logo, tytułu, nazwiska autora, kodu kreskowego, opisu na tylnej stronie oraz grzbietu.

Grafiki na okładce powinny mieć wysoką rozdzielczość, właściwy profil kolorów i spady. Trzeba też uwzględnić szerokość grzbietu, która zależy od liczby stron oraz rodzaju papieru. Nie warto samodzielnie zgadywać tej wartości, ponieważ zbyt wąski lub zbyt szeroki grzbiet może przesunąć projekt względem gotowej książki.

Jeżeli zamawiasz książkę w oprawie miękkiej klejonej, parametry możesz sprawdzić także w sklepie przy produkcie książki w oprawie miękkiej klejonej. To dobre miejsce, gdy chcesz przejść od przygotowania pliku do konkretnej kalkulacji zamówienia.

Lakierowanie punktowe i efekty specjalne

W niektórych książkach, katalogach i publikacjach premium stosuje się dodatkowe uszlachetnienia. Może to być folia matowa, folia błyszcząca, folia soft touch, lakier wybiórczy UV albo inne efekty podkreślające wybrane elementy projektu. Najczęściej dotyczą one okładki, ponieważ to ona najbardziej wpływa na pierwsze wrażenie.

Lakierowanie punktowe wymaga przygotowania osobnej warstwy lub osobnego pliku z elementami przeznaczonymi do lakierowania. Taka warstwa powinna jasno wskazywać, które fragmenty mają zostać pokryte lakierem. Mogą to być na przykład tytuł, logo, wybrany detal ilustracji, wzór w tle albo element graficzny na okładce.

Nie należy przygotowywać lakieru punktowego jako zwykłego efektu wizualnego w projekcie. Drukarnia potrzebuje technicznej informacji produkcyjnej, a nie tylko podglądu. Dlatego przed zastosowaniem takich efektów warto skonsultować sposób przygotowania pliku.

Jak przygotować plik PDF z książką?

Najbezpieczniej przekazać do druku finalny plik PDF przygotowany zgodnie z wymaganiami drukarni. Plik powinien zawierać poprawny format stron, spady, osadzone lub zwektoryzowane fonty, grafiki w odpowiedniej rozdzielczości oraz kolory przygotowane do druku.

W przypadku książek najczęściej przygotowuje się osobno wnętrze i osobno okładkę. Wnętrze powinno mieć strony w kolejności czytania, jedna po drugiej, a nie jako rozkładówki drukarskie. Imponowanie, czyli techniczne ułożenie stron do druku, wykonuje drukarnia. Klient powinien dostarczyć poprawnie złożony dokument.

Przed wysłaniem pliku warto sprawdzić:

• czy wszystkie zdjęcia mają odpowiednią jakość w docelowym rozmiarze,
• czy grafiki dochodzące do krawędzi mają spady,
• czy ważne elementy nie znajdują się zbyt blisko krawędzi lub grzbietu,
• czy fonty są osadzone albo zamienione na krzywe,
• czy plik jest zapisany w odpowiednim profilu kolorów,
• czy strony mają właściwy format i kolejność,
• czy w pliku nie zostały komentarze, znaczniki, robocze warstwy lub niepotrzebne elementy.

Taka kontrola zajmuje chwilę, ale potrafi oszczędzić dużo czasu. Błędy w pliku najczęściej wychodzą wtedy, gdy zamówienie ma już trafić do produkcji. Lepiej znaleźć je wcześniej niż poprawiać projekt pod presją terminu.

Najczęstsze błędy przy przygotowaniu zdjęć i grafik do książki

Najczęstszy błąd to użycie zdjęć w zbyt niskiej rozdzielczości. Autor widzi ładny obraz na ekranie, ale po wydrukowaniu zdjęcie okazuje się miękkie, rozmazane albo poszarpane. Drugi częsty problem to przypadkowe powiększanie małych grafik, zwłaszcza logo, ikon i ilustracji pobranych ze stron internetowych.

Kolejny błąd to brak spadów. Projekt wygląda poprawnie w PDF, ale po cięciu przy krawędzi może pojawić się cienka biała linia. Dotyczy to szczególnie stron z kolorowym tłem, pełnostronicowymi zdjęciami i grafikami dochodzącymi do krawędzi.

Wiele problemów wynika też z niekontrolowanej konwersji kolorów. Plik przygotowany w RGB może zostać automatycznie przeliczony do CMYK, a wtedy kolor okładki, zdjęć lub elementów firmowych może wyglądać inaczej niż na monitorze. Różnice nie zawsze są duże, ale przy ważnych publikacjach warto mieć nad tym kontrolę.

Osobną grupą błędów są fonty. Brak osadzonych czcionek, niezamienione na krzywe napisy w grafikach albo użycie zbyt małych podpisów może obniżyć czytelność książki. W publikacji drukowanej czytelnik nie powiększy strony dwoma palcami jak na telefonie. Tekst musi być czytelny od razu.

Kiedy warto skonsultować plik przed drukiem?

Plik warto skonsultować zawsze wtedy, gdy książka zawiera dużo zdjęć, nietypowy format, rozkładówki, kolorowe tła, uszlachetnienia, lakier punktowy, okładkę z grzbietem albo dużą liczbę wykresów i tabel. Konsultacja jest też dobrym rozwiązaniem, gdy przygotowujesz książkę po raz pierwszy i nie masz pewności, czy PDF został poprawnie wyeksportowany.

W VersoPrint możesz zamówić druk książki od pojedynczych egzemplarzy po większe nakłady. To przydatne zarówno dla autorów, którzy chcą wydrukować własną publikację, jak i dla firm przygotowujących raporty, katalogi, instrukcje, skrypty szkoleniowe lub materiały dla klientów. Szczegóły usługi znajdziesz na stronie druk książek, a orientacyjne zamówienie książki w miękkiej oprawie możesz rozpocząć przez sklep VersoPrint.

Podsumowanie

Dobrze przygotowane zdjęcia i grafiki to jeden z najważniejszych warunków estetycznego druku książki. Warto zadbać o rozdzielczość 300 DPI w skali 1:1, właściwy profil kolorów CMYK, poprawne spady, bezpieczne marginesy, ostre grafiki wektorowe oraz czytelne teksty w ilustracjach.

Najlepszy efekt uzyskasz wtedy, gdy myślisz o druku już na etapie projektowania książki, a nie dopiero podczas eksportu końcowego PDF. Dzięki temu łatwiej uniknąć rozmytych zdjęć, nieczytelnych podpisów, przesuniętych elementów, białych krawędzi i nieprzewidzianych zmian kolorów.

Jeżeli plik jest gotowy, ale nie masz pewności, czy spełnia wymagania techniczne, warto go sprawdzić przed produkcją. To prosty sposób, aby uniknąć poprawek i otrzymać książkę, która dobrze wygląda nie tylko na ekranie, ale przede wszystkim w rękach czytelnika.

FAQ

Jaką rozdzielczość powinny mieć zdjęcia do druku książki?

Zdjęcia do druku książki powinny mieć najlepiej 300 DPI w skali 1:1, czyli w takim rozmiarze, w jakim zostaną wydrukowane. Jeżeli zdjęcie ma być małą ilustracją, potrzebuje mniejszej liczby pikseli niż zdjęcie drukowane na całą stronę. Nie warto sztucznie powiększać słabego pliku, ponieważ program graficzny nie odzyska szczegółów, których nie ma w oryginalnym zdjęciu.

Czy zdjęcia z telefonu nadają się do druku książki?

Tak, zdjęcia z telefonu mogą nadawać się do druku, o ile mają dobrą jakość, odpowiednią rozdzielczość i nie zostały mocno skompresowane. Najlepiej korzystać z oryginalnych plików z aparatu, a nie ze zdjęć przesłanych przez komunikator, ponieważ komunikatory często zmniejszają rozmiar i pogarszają jakość obrazu. Przed użyciem zdjęcia w książce warto sprawdzić, jaką wielkość będzie miało w druku.

Czy grafiki do książki muszą być w CMYK?

Najlepiej, aby grafiki i zdjęcia przeznaczone do druku były przygotowane w CMYK. Dzięki temu łatwiej przewidzieć wygląd kolorów po wydrukowaniu. Pliki RGB mogą zostać przekonwertowane automatycznie, ale wtedy kolory mogą się zmienić, szczególnie przy bardzo intensywnych barwach. Jeżeli zależy Ci na kontroli efektu, konwersję warto wykonać świadomie przed wysłaniem pliku.

Czy mogę wysłać książkę do druku jako plik Word?

Do druku najlepiej przygotować plik PDF, ponieważ zachowuje układ stron, fonty, grafiki i format dokumentu. Plik Word może wyglądać inaczej na innym komputerze, zwłaszcza gdy brakuje czcionek albo zmienią się ustawienia programu. PDF jest bezpieczniejszym formatem produkcyjnym, pod warunkiem że został poprawnie wyeksportowany.

Co to są spady w druku książki?

Spady to dodatkowy obszar grafiki wychodzący poza finalny format strony. Są potrzebne wtedy, gdy zdjęcie, tło lub kolorowy element mają dochodzić do samej krawędzi. Podczas przycinania książki spad zostaje odcięty, a projekt wygląda równo, bez białych krawędzi. Najczęściej stosuje się 3 mm spadu, ale w niektórych projektach może być potrzebny większy zapas.

Jak daleko od krawędzi strony powinien znajdować się tekst?

Ważne elementy, takie jak tekst, numer strony, podpisy, logo i drobne grafiki, powinny znajdować się zwykle co najmniej 5–10 mm od krawędzi strony. Przy grubszych książkach trzeba szczególnie uważać na wewnętrzny margines przy grzbiecie. Jeżeli tekst znajdzie się zbyt blisko oprawy, czytanie może być niewygodne.

Czy logo w książce powinno być wektorowe?

Tak, logo najlepiej przygotować jako grafikę wektorową, na przykład PDF, EPS lub AI. Dzięki temu można je skalować bez utraty jakości. Logo zapisane jako mały plik JPEG może wyglądać nieostro, szczególnie na okładce, stronie tytułowej albo w materiałach firmowych, gdzie jakość znaku ma duże znaczenie.

Czy teksty w grafikach trzeba zamieniać na krzywe?

Warto zamienić teksty w grafikach na krzywe, zwłaszcza gdy są częścią logotypu, infografiki, wykresu lub osobnej planszy. Dzięki temu drukarnia nie musi mieć konkretnej czcionki, a projekt zachowuje wygląd zgodny z plikiem źródłowym. Przed wektoryzacją dobrze jest zostawić sobie kopię edytowalną, ponieważ tekst zamieniony na krzywe trudniej później poprawić.

Czy lakier punktowy wymaga osobnego pliku?

Najczęściej tak. Lakier punktowy lub inne efekty specjalne wymagają przygotowania osobnej warstwy albo osobnego pliku technicznego, który pokazuje, które elementy mają zostać uszlachetnione. Nie wystarczy, że efekt wygląda dobrze na podglądzie. Drukarnia potrzebuje jednoznacznej informacji produkcyjnej, dlatego sposób przygotowania takiego pliku warto ustalić przed wysłaniem projektu.

Gdzie mogę zamówić druk książki w miękkiej oprawie?

Druk książki w miękkiej oprawie możesz zamówić w VersoPrint. Informacje o usłudze znajdziesz na stronie druk książek. Jeżeli chcesz przejść bezpośrednio do produktu i sprawdzić parametry zamówienia, możesz skorzystać ze strony książki w oprawie miękkiej klejonej w sklepie internetowym.